حقیقت *نمان تا بمانی!

با من بمونی ، میشکنی! این یه حقیقته! عزیز!
تا فرصتی مونده بَرات، از این حقیقت بگُریز!
با من بمونی، میشکنی!زنده گی شوخی نداره !
توی مسیرش یه روزی ، عشقمونُ جا می ذاره!

قصه ی عشق منُ تو ، عشق آتیش به پنبه بود!
عشق ستاره بود به روز، عشق یه سَد بود به یه رود!

این جا نمون امّا بدون ، هر جا که باشی با منی !
خودت اینُ خوب می دونی : با من بمونی ، می شکنی !
با من نمون اما بدون ، که بی تو می گیره دِلمَ!
تو یه شناسنامه یی، من مثِ مُهر ِ باطلم!

قصه ی عشق ِ منُ تو، عشق ِ آتیش به پنبه بود!
عشق ِ ستاره بود به روز، عشق ِ یه سد بود به یه رود!●




  

 بالای صفحه