ضیافت

خواننده: ناصر عبداللهی آلبوم : دوستت دارم
 من خودمم نه خاطره ،‌منظره ام نه پنجره
 من یه هوای تازه ام ، نه انعکاس حنجره
 می خوام سکوت کوچه رو ترانه بارون بکنم
دل ها رو به ضیافت ترانه مهمون بکنم
می خوام بگم که این صدا هر چی که هس مال منه
 شیشه ی رخوت شب و سنگ ترانه می شکنه
 خونه ی من همین وراس ، پیش شما پیاده ها !
هرکجا که چشم عاشقی مونده بهخط جاده ها

 وقتی که قلب عاشقا به سیم آخر می زنه
 کبوتر صدای من به آسمون پر می زنه
 آسمونم مثل یه عکس جا نمی گیره توی قاب
 وقتی که بارون بزنه تموم می شه عمر حباب

سقف ترانه سنگینه من ولی جنس شیشه ام
 دل رو به غربت نزدم ، تیشه نخورده ریشه ام
هموطن این وطنم ، همدل دلبستگیاش
 همدم دلواپس و همنفس خستگیاش
 تنها دلیل بودنم خوندن این ترانه هاس
 زخم هزار تا خاطره تو دل عاشقانه هاس
 باده ی این ترانه ها تا به ابد نوش شما
 خونه ی امن این صدا همیشه آغوش شما

 وقتی که قلب عاشقا به سیم آخر می زنه
 کبوتر صدای من به آسمون پر می زنه
 آسمونم مثل یه عکس جا نمی گیره توی قاب
وقتی که بارون بزنه تموم می شه عمر حباب ■
ناصر دیروز این ترانه را خواند ،‌ عبداللهی امروز را نمی شناسم




  

 بالای صفحه