نمی گم شبیه من باش

قید فردا رو باید زد ، جاده انتها نداره
 قصه ی لیلی و مجنون این روزها بها نداره
 قید فردا رو باید زد ، هر نفس یه اتفاقه
تنها افسانه ی آتیش ،‌توی سینه ی اجاقه
 قید فردا رو باید زد ، حرف تازه یی نمونده
 دیگه خیلی وقته حافظ غزل آخر رو خونده

 جمعه شد هف روز هفته
 حافظ از حافظه رفته

قید فردا رو زدم من ، بی تو فردا خیلی دوره
 بی تو این ترانه لال ، بی تو چشم واژه کوره
 قید فردا رو زدم من ،‌بی تو گم می شم تو امروز
بی تو فردا رو نمی خوام ، ای غزلواره ی شب سوز
با توام ! ترانه بانو !‌نمی گم شبیه من باش!
لااقل تو این سیاهی ،یه کم اسطوره شکن باش !

 جمعه شد هف روز هفته
 حافظ از حافظه رفته ■




  

 بالای صفحه