ترانه 19

چوپانْ از نشیب ِ درّه بَر می شود
با تفنگ ُ تنبوری حمایل!
خود صدای تنبور را دوستْ تر دارد!
می اید ُ آواز ِ زخم خورده ی تباری را
بر شانه ْ می آورد.

دختران ِ گارنا!
بافه های گیستان در بادْ می رقصند!

هق هق ِ تنبور ُ زوزه ی گرگ
دشت را می اَنبارَد!
چشمانش هزارْ جرقّه ی خنجرْ است
و در حنجره اش
صد اسب ِ‌ کـَهَر شیهه می زنند!

ریس ِ بریده ی آواز را گره بزن!

دختران ِ گارنا!
بافه های گیستان در بادْ می رقصند!

کلاغی شکسته بال
هجوم ِ بی اَمان ِ چکمه ها را زیقْ می کشَد!
چوپان سر می چرخاندُ
درّه در چشم اندازش به هیئتِ حریری سرخ در می اید،
با درختان ِ آتش ُ بوته های ْ خاکسترْ!
می خواند،
می خواند،
می خواند...
تا سیم ِ گسسته ی تنبور ُ
سرانگشتی خونین
و یکی قطره اشک
که عصاره ی آواز ِ‌ اوست.

دختران ِ گارنا!
بافه های گیستان در بادْ می رقصند!

گرگان با لثه های خونین به کوه می زنند
و در پس ِ پُشتشان
ابریشم ِ سفید ِ رَمهْ به ضرب ِ باد می رقصند.

دختران گارنا! 1
بافه های گیستان در باد می رقصند!●

1 گارنا garna : دِهْ کده یی در حوالی ِ منطقه ی چیانه در آذربایجان ِ غربی.





  

 بالای صفحه