هشت

به کجا می بری مرا ؟
 به کجا می بری مرا ؟ با توام ای
خاتون خوب خواب وخاطره
 زلال زرد روسری
 چرا مدام در پس پرده ی گریه نهان می شوی ؟
 استخاره می کنی ؟
 به فال و فریب فراموشی دل خوش کرده ای
یا از آوار آواز و توارد ترانه می ترسی ؟
 به فکر خواب وخستگی چشمهای من نباش
 امشب هم
 میهمان همین دفتر و دیوان درد و دریایی
یادت هست نوشته بودم
 در این حدود حکایت
 همیشه کسی خواب دختری از قبیله ی بوسه را می بیند ؟
باور کن ،هنوز
 دست به دامن گریه که می شوم
تصویر لرزانی از ستاره و صدف
 در پس پرده ی دریا تکان می خورد
 نمی دانم چرا
 بارش این همه باران
 غبار غریب غروبهای بهار و بوسه را
از شیشه های این همه پنجره پاک نمی کند
 تو چی ؟ طلا گیسو
 تو که آن سوی کتاب کوچه ها نشسته یی
 خبر از راز زیارت هر روز من
 با ساکنان این حوالی آشنای گلایه و گریه داری ؟
 آه ! می دانم
 سکوت اینه ها
 همیشه
 جواب تمام سوال های بی جواب بغض و باران است


  

 بالای صفحه