جُردن ٭جوادیه و ُ جردن هر دو با جیم شروع می شوند، اما ...

وقتی که گاز می دی، با ماشین ِ باباجون، توی سربالایی ِ جردن،
با موهای چرب ُ، قیافه ی داغون، سیگاری کــُنج ِ لبت روشن،
وقتی با توپ تیش ِ صدای ضبطت، کر می شه گوش ِ جماعت،
وقتی که نوربالای چراغت می زنه چشما رُ راحت،
فکر ِ بچه های جنوب ِ شهر باش، که یه لُقمه نونم ندارن!
فکر ِ جوونای در به در باش، که یه عمره بی قرارن!

جردن! جردن!
پس بده دیروزم ُ به من!
جردن! جردن!
حرفای تازه تری بزن!

وقتی که هِی بوق می زنی ُ بعدش، مات ُ منتظر می مونی،
وقتی که آهنگای من ُ زیر ِ لب، با صدای نکره ت می خونی،
وقتی که جیغ ِ ترمز ِ چرخت، می پیچه تو گوش ِ خیابون،
وقتی که خسارت جرینگی می دی، آسون ِ آسون ِ آسون،
فکر ِ اونا باش که توی بارون، حتّا یه سقفم ندارن!
اونا که جای ستاره شب ها زخماشون ُ می شمارن!

جردن! جردن!
کپ نکن از این حرف ِ من!
جردن! جردن!
عشق ُ با من فریاد بزن!●




  

 بالای صفحه