|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چاپ شود |
|
|
|
علاقه مندیها |
|
|
|
ارسال به ایمیل |
|
|
|
ارسال به |
|
|
|
ارسال به
|
|
|
|
ارسال به |
|
ترانه ی شمال! ٭سال هاست شُمال را ندیده ام! سال
هاست...
بیا بازم مثل ِ قدیم، با هم دیگه بریم شمال!
دلم گرفته! راضی اَم به این خیالای محال!
منُ ببر! تا آخر جاده ی چالوس ببرم!
تا شیشه ی بارونی ُ خیس ِ اتوبوس ببرم !
تا جای پات رو ماسه ی داغ مُتل قو ببرم!
تا آخرین دلهره ی نگاه آهو ببرم!
من ُ ببر تا گـُم شدن تو اون چشای بی قرار!
تا ساختن ِ قصر ِ شنی رو ساحل ِ دریا کنار!
دلم پر ِ بیا بازم با هم دیگه بریم سفر!
جای ما اون جا خالیه!
منُ ببر! منُ ببر!
یه عمره جاده ی شمال، منتظر عبور ماس!
نمی دونه یکی از اون دو تا قناری بی صداس!
یادش به خیر موقع ِ برف، خوندن ِ شعرای امید!
نور ِ چراغ ِ زنبوری، رستوران ِ اسب ِ سفید!
یادش به خیر شنای ما، میون ِ موجای بلا!
خاطره های خواب مشترک، وقتِ سفر تو جنگلا!
دلم پر ِ بیا بازم با هم دیگه بریم سفر!
جای ما اون جا خالیه ! منُ ببر! منُ ببر!
یه عمره جاده ی شمال، منتظر ِ عبور ماس!
نمی دونه یکی از اون دو تا قناری بی صداس!●
|
