نشونی

می باس همین جاها باشی،
لا به لای همین روزنامه های زردنبو،
صوراسرافیل، قرن بیستم
یا شاید همین ایندگان ِ تاریخ گذشته ی پیشگو!

می باس همین جاها باشی،
تو یکی از غزلای حافظِ شاملو
که این روزا،
بُـلن بُـلن خوندن ِ بعضیاش
آدم ُ می بره اونجا که عرب نی انداخ!

می باس همین جاها باشی،
توی کمون‌ ِ شکسته ی اون پیر مرد ِ پنبه زنی
که از زور ِ بی کاری
شیشه ی ماشینایی رُ پاک می کنه
که پُشت ِ چراغ قرمز ِ لعنتی ِ میدون ِ انقلاب
صف می کشن!

می باس همین جاها باشی،
تو چشای سرمه کشیده ی اون زن‌ ِ خیابونی
که پنداری صدای بوق ِ ماشینای کرایه کشی رُ
که از کنارش می گذرن، نمی شنـُفه!

می باس همین جاها باشی،
ته ِ جیب ِ پسربچه ی آفتاب سوخته ی گود ِ عربا
که نگاش پی ِ مشتری دو دو می زنه!

می باس همین جا ها باشی،
لای کتاب هندسه ی دختر بچه ای
که علی کوچیکه ی فروغ ُ اَز برِ!

می باس همین جاها بشی،
تو لول ِ برنوهایی که زیر ِ خاک ِ باغچه ی حیاطِ مادربزرگ چالَن!

می باس همین جاها باشی،
تو حلقه حلقه های دودی
که از چُپُق ِ نقره کوب ِ پدر بزرگ بیرون می زنه!

می باس همین جاها باشی
تو لباس ِ لجنی ِ لجنی که به خیالش
ماست با حرف ِ هر اُزگـَلی سیا می شه!

می باس همین جاها باشی،
تو بخاری که از دهن ِ سگِ دَله دزدِ خیابون بیرون می زنه،
سگی که مأمور ِ سگْ کش ِ شهرداری در به در دنباشه!

می باس همین جاها باشی،
تو تنور ِ خالی ِ اون خونه ی کاگلی
که نون دیگه براش مثِ خاطره س!

می باس همین جاها باشی،
تو گیسای سفید ِ مادرم،
تو عینک ِ ته استکانی ِ بابام،
تو خنده های خواهرم،
اصلاً تو همین دفتر ِ سفیدی که دارم از پی ِ تو سیاش می کنم!

ای! عمو آزادی!
زبونم پینه بَس بَس که صدات کردم!
به آتیش ِ‌اجاق ِ هر چی چوپون‌ ِ عاشق ِ قسم،
خودت نشونی تُ‌ بهم بده!●




  

 بالای صفحه