سنگ, دلتنگی

پروانه دلم هر دَم
به پنجره اتاق, دلتنگی ام می زند بی تاب.
و اتاق
هر دَم
تنگتر
می شود.
 
 
با سنگ, دلتنگی در سینه
می نشینم
و پروانه ام را نوازش می دهم.
 
 
 
 
باد هُمبورگ 22.10.2001

  

 بالای صفحه