اینه (غروب, زیبایی)

انسانی بر زمینهء غروب می شکُفد
و تصویر, جهان کامل می شود.
 
پرواز, دسته ای از گُنجشکان, هیاهو
 در موازی سُرخی, دور دست،
و زیبایی, گستردهء سبز
در چشمان, نقاشی مست.
زمان، جوانهء بهار می کند
وقصهء آفرینش درین غروب, پُرتنش
دوباره می شود.
 
 
انسان
با قلم, شعر
نشسته در غروب
از جرعهء درک
ستاره می شود.
 
 
غروب بر زمینهء انسانی می شکُفد.
 
 
 
 
 
اشتاین باخ 20.02.1998

  

 بالای صفحه