با باران 

در رویاهای خوش, پار و پیرار.
 
حقیقت, سنگی, جاری
و بلورهای باور
که می شکنند
              در زمزمه های سنگ.
 
بیداری, من و تو
در بیداری نیست،
در تنش, تب آلودهء
جوانه ای ست
 
که سنگ و یخ را می شکند،
در شب, زمین.
 
 
 
 
 
17.06.1988
 


  

 بالای صفحه