این جام (با مهدی اخوان ثالث)

می بینی "ماث"
که جام، مادر است
چون شعر.
 
آن تلخ, آتشناک
که شب, تُرا
و مرا روشن نمود
در یورش, تاریکی،
 
هنوز می سوزد
در کام, من و ما
چون ماه
- که نمی سوزد
و اما می سوزد -
 
و پُر می دارد
دریا را
از صدف, نبوغ،
که می زاید
مروارید, جام را
نام را.
 
 
***
 
"ماث" چون نام،
دوباره
و دوباره
در دل, جام, ایام.
 
 
 
 
 
اشتاین باخ 07.02.1998

  

 بالای صفحه