با درخت

دستانت را
در دستانم بگذار!
 
تا
شاید
چشمانم به سبزیْ برگی دهند
در غروب, جنگل.
 
 
تو زیبای, بی دریغ!
 
 
 
 
اشتاین باخ 04.06.1997

  

 بالای صفحه