آوای آزاد »  شاعران » یدالله کریمی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

نابینا گوش هایش

 پُرشدن
پیالهء صبر را
لحظه ای ست دراز.
 
اما
آن دست
که پیاله را شکست
هیچش نیوشنده نبودست
این آواز:
 
"جان
                  چون بلور است
چو راز."
 
 
 
 
اشتاین باخ 03.05.1997

  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009