آوای آزاد » شاعران » یدالله کریمی »
گرویدن, ما از برای, گریدن مبود. اما اینگونه شد که چشمان, ما پُر اَبرانه شد. و باریدن, ما شانه های هم را هر دَم را. *** می روید چیزی از شانه های ما که نه شادی ست، چیزی سبزوار دردوار که می زید. فرانکفورت 08.11.1996
بالای صفحه
در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.
AVAyeAZAD.com © 2003-2009