افسونگر (در شنیدن, صدای Fugees)

می خواند
و چونان رشته ای،
دریا دریا
مروارید, قلب را
زنجیر می کند.
 
می خواند
و بگرمای, نزدیکی، تن های تنها را
تن پوشی حریر می کند.
 
یک آوا
و هزار رویا:
لذت, آرامش.
 
در سینهء افق
نقاش, آوا
 با نغمه های رنگ، آرام می آوازد،
 
و در من
جویبار, سکوت
حرکت, عسل وار, خود می آغازد.
 
 
 
 
 
فرانکفورت 14.08.1996

  

 بالای صفحه