اشتباه

بُرجی بر آب
موجی در خواب.
 
خشتْ خشتْ
آن بارو،
که آن باور
ما را کِشت،
سیلابش هیچ نهشت.
 
آشیان, ما
زمان را پناهْ جا نبود
درک و درد, خَمِش
منش پُر آشنا نبود.
 
 
دستان, ساختمانگر, ما
بی باور، پیر می شوند.
 
 
 
 
 
فرانکفورت 08.08.1996


  

 بالای صفحه