آوای آزاد »  شاعران » یدالله کریمی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

گر

باریکهء پندار مرا گر
تا انگیزه های درخت
راهی بود
 
شعر, من نخواهد هرگز غنود.
 
درک, عناصر, درخت
و نیز
پرواز, آگاهمند, برگ.
 
خیال:
بوریاْ نی, کلام را
شکرین می کند
 
شعر می کند.
 
 
 
 
 
فرانکفورت 10.07.1996

  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009