آوای آزاد »  شاعران » یدالله کریمی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

همپای ایل

با مردمان, ساده, کوچ
همپای, رود, رنگ آگین
می روم سینه کش, کهسار را
چون دو هزار بارهء تاریخ.
 
کوچ, تلاش
کوچ, پایداری
کوچ, نیاز.
***
در غروب, آسودگی
با آواز, دشت
با مردان, سنگ, بختیاری
و زنان, بُردباری
می زنم رقص کنان
دایره ای رنگین.
 
***
 
هی هی, گُنگ, مردی،
علفزاری در دور
و شادی, چرا.
 
***
ایل, عشق!
افراشته باد همیشه
سیه چادرهای, کوچ, تو
در دامنهء هزاره ها
تا هزاره ها.
 
***
پاهای پدر
دستان, من
و چشمان, او.
 
 
اشتاین باخ 09.06.1996
 
 
 
{ همپای, رود, رنگ آگین : وقتی از دور بالارفت, ایل, را تماشا می شوی، دامن های رنگی, زن های بختیاری در کمرکش, کوه، رنگین رودی را ماننده است که به بالا می رود. }


  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009