آن سبزی, آرام (برای ماندانا)

ساده و زیبا
دوست داشتنی،
آن سبزی, آرام
پاک و ماندنی
که در برگ نطفه می بندد.
آرامشی،
که بر حرکت, زیرکسار, غم می خندد.
 
***
من در هیبت, ساده اطلسی ها
راز, پُرمایهء هستی می خوانم
و زبان, شیرین شان می دانم.
 
***
آن نسیم کز تو می وزد
در میان, گندم های من
اینسان نرم
نطفهء همه توفان هاست ...
 
 
نمی دانم،
زآن پیشتر ایا
من بدرو خواهم رفت؟
 
 
 
 
برلین غربی 04.01.1986


  

 بالای صفحه