و باز،
یادش کنار ماست.
در انتظارهای غریبم نگاه ها،
پیوسته به معنای واژه هاست.
او راه خویشتن
و من
راه خویشتن،
پیموده ایم،
لیک،
من دل نبسته ام به کسی و
این سکوت،
مهمان من شده امروز
و تا بحال،
یکدم رها نکرده مرا
تا بپرسم: آی!؟
امروز کیست بگوید به قلب من،
دلدار من کجاست؟
