لب آب

 دیشب لب رود شیطان زمزمه داشت
 شب بود و چراغک بود
شیطان تنها ، تک بود
 باد آمده بود باران زده بود: شب تر، گلهای پرپر
 بویی نه براه
ناگاه
 ایینه رود نقش غمی بنمود : شیطان لب آب
 خاک سیا در خواب
 زمزمه ای می مرد. بادی می رفت، رازی می برد

  

 بالای صفحه