دیاری دیگر

میان لحظه و خاک ساقه گرانبار هراسی نیست
 همراه ما ابدیت گلها پیوسته ایم
تابش چشمانت را به ریگ و ستاره سپار
تراوش رمزی در شیار تماشا نیست
نه در این خاک رس نشانه ترس
 و نه بر لاجورد بالا نقش شگفت
در صدای پرنده فرو شو
 اضطراب بال و پری سیمای ترا سایه نمی کند
 در پرواز عقاب
تصویر ورطه نمی افتد
سیاهی خاری میان چشم و تماشا نمی گذرد
 و فراتر
میان خوشه و خورشید
 نهیب داس از هم درید
میان لبخند و لب
 خنجر زمان در هم شکست
  

 بالای صفحه