فرشته های نگهبان

یک فرشته روی شانه ی چپ
یک فرشته روی شانه ی راست
ما
 در پناه ِ فرشته هاییم
 دو به دو ، دو بال ِ بزرگ ِ دو فرشته
 ما را
 - مرا و تو را -
همچون سپر ضد گلوله
 از سر تا پا پوشانده اند
 فرشته های ما را هیچ چشمی نمی بیند
 مردمان ، تنها می بینند که ما
 در آتش می افتیم ، اما خندان بیرون می آییم
 مردمان ، تنها می بینند که ما
 بی آنکه خرد شویم
از زیر ِ چرخ های سهمگین ِ ماشین ها می گذریم
 مردمانی که در دایریه ی بسته ی کالا -پول - کالا می چرخند
 و لایه لایه
پوست ها و عصب ها و خون های آن ها می خشکد
 با حیرت می بینند
 رقم های نرحی که روی همه ی اجناس می چسبد
 روی ما نچسبیده است
 شاید هرگز هیچ دشتی نباشد
 که در آن
 گرگ ها ، بره ی گمشده را تا آغل برگردانند
 رابطه ی گرگ و میش تا ابد شاید
 به همین شکل ِ دایره ی پر ملال ِ بسته
 باقی بماند
 ما نه گرگ ایم
 نه میش
 و هنوز نقشه ی شهری در سر ِ ماست
 که خیابان هایش به ساحل های یک دریای بزرگ ِ آزاد
می پیوندند
شهری که در آن
 - در چشم ِ همه -
 پولک های ماهی ها
 زیباتر از قطعه های الماس اند
یک فرشته روی شانه ی چپ
یک فرشته روی شانه ی راست
بی گمان اما
 از دو بال ِ بلند ِ فرشته های نگهبان ِ خود دیده ایم
که شکل ِ دایره ی بسته
 تنها یکی از شکل های هنمدسی ِ بی پایان است
 مردمان ، تنها می بینند
 که ما
 در آتش می افتیم
 و خندان بیرون می آییم
در حالی که
 دو دست ِ من بر شانه ی توست
 و دو دست ِ تو بر شانه ی من
 با تپش های تند تند ِ دو قلب ِ کوچک
که از دایره ی تنگ ِ یک قفس ِ سینه
بیرون آمده اند
  

 بالای صفحه