فنجان همیشه داغ ما

همه ی یک روز
 در فنجان ِ ما
 جا نمی گیرد
 مجال ِ کوتاه ، همیشه کوتاه
 به اندازه ی یک هُرت ِ بلند و داغ و تند
به اندازه ی قاپیدن ِ چیزی که برگ ِ چای
پنهان کرده در زیر ِ لباس اش
و به اندازه ی چرخیدن ِ احساس ِ تند ِ دل انگیزی
در دهان های تشنه ِ ما
 تا آخر ِ شب
  

 بالای صفحه