با آخرین نفس

بر ریگ های سرد بیابان
لولیده در هم اند
 پاها و سایه ای
 شب با دهان باز و سیاهش
بلعیده راه را
 سوت سکوت زیر و بلند است
 و قطره های خون
بر لاله های گوش
قندیل بسته اند
مرد فراری
 چشم می دوزد در چشم های شب
نوری جرقه می زند آن دور
 و مرد می دود
 با آخرین نفس
 آنجا که کلبه ای ست

  

 بالای صفحه