بید

چنگال سایه ها
 سرد و کبود و تیز
بالا خزیده اند
و پخش گشته اند
 روی سرزمین
 خرگوش می گریزد
از پنجه های دیو
مهتاب می ریزد
از قاب پنجره
بر پوست های خشک پر کاه
وبید می خورد
اندام شیر را
در صحن سمساری

  

 بالای صفحه