تا اعماق

در خک می رود
آرام و سر به زیر
و عابران گیج شتابان
موج صدای حرکت او را
آن سوی سطح سخت نمی یابند
 سطحی که پر شده ست
 از برگ های خشک
 در جنگل کبود
پژوک له شدن
و شکستن
موسیقی مداوم متن است
متنی که بی صدا
 آرام و سر به زیر
به عمق می برد
جریان قطره را


  

 بالای صفحه