بالاتر از سکوت

 از کرانه ی دور سحر گذشت
 و چهره ی جوانی اش اندوه را پریشان کرد
 بالاتر از سکوت
پرواز کرد
 - با بال های شکفته روح -
و از گور همیشه ی دنیا گذشت
 آنک!
هیاهوی عاشقانه ی طبل ها !
 که موسیقی ِ بهار ِ شکسته ی جوانی ِ او را
 خاموش فریاد می کنند
 

بالای صفحه