باغ میرا

 پاییز محزونی
 که در خون تو می خواند
 گامی به تو نزدیک و گامی دور
آرام همراه تو می اید
 روزی تمام باغ را
 تسخیر خواهد کرد
ای روشن آرای چراغ لالگان
 در رهگذار باد
با من نمی گویی
آن آهوان شاد و شنگ تو
 سوی کدامین جوکنارانی گریزان اند ؟
آه
 شب های باران تو وحشتنک
شبهای باران تو بی ساحل
شب های باران تو از تردید
و از اندوه لبریز است
 من دانم و تنهایی باغی
که رستنگاه آوای هزاران بود
وینک
 خنیاگرش خاموش
و آرایه اش
 خونابه ی برگان پاییز است


  

 بالای صفحه