سید علی صالحی


ز

خودت خوبی
 که خدات از آواز نی و
نماز ملائکت آفریده است
 درست مثل حریر خنکای هزار پسین درست
 هم در یکی فراغت از اندوه آدمی
من که کسی نیستم
 باد آورده ی بی قرار علاقه ای
 به درمانده ی دمی
بی راه رفته گم از گور خویش
 همینش درست
یا تکلم تسخیر غیب الخاص حی

 

 

بالای صفحه