غریبانه

 بر خاک سرد خفته بودم
با بانگ امیدت چه بی تابانه از خاک بر شدم
 نزدیک ها امیدی بر نمی داد
 چه عاشقانه به دورها نگریستم
 و دورها چه بی صبرانه از پس نگاه منتظرانه ام
 محو می شدند
و هنوز از باور عاشقانه ام تهی نشدم
که غریبانه از خاک پر شدم


  

 بالای صفحه