|
|
شبان رنگ
پیش از آنکه خستگی همنفسان پاینده در جنون را ترک گویم
بنفشه هایت را در اسفندماه روح خموده ام برویان
ای عبور دوباره
پیش از آنکه مرثیه ی نفسهای سرد را ترک گویم
کوچ مرا به دست شبانان رنگ بسپار
تصویر توده ی مردان و زنان مه آلود را
از خطوط مشوش چهره ام پاک کن
|
