اصل

 دانه ای می کاری از بهر ثمر
 آرزویت باشد از آن یک گوهر
گر گوهر اید نصیبت در مراد
 خواستت افزون شود از روزگار
گفتمت یکباره با تو این سخن
تا گرفتارت نسازد اهرمن
 گوهر ذاتت بود در اصل خویش
 صیقلش می باید این گوهر ز خویش

  

 بالای صفحه