استعفا

 ای آنکه پس از من به سر کار ایی
و از سر شوق دگر ، بر سر گرداب ایی
تا توانایی من در جان بود
شوق خدمت به سرم درمان بود
چون نبودش نیازش به غنی
ترک این ملک نمودم به خفا
چو نباشی تو ز حرغم نگران
ما بقی گوش کن ، از رمز بقای دگران

  

 بالای صفحه