آینه

 وقتی غرور
آینه ات را
 تاریک می کند
 دیگر مخواه
 که خورشید در تو ره یابد
وقتی که بستری
برای بذر و شکفتن نیست
 دیگر مگوی
لاله چرا بر لبم نمی تابد
 آفاق را به سینه فرو بار
 تا در زمین تو
 خورشید سرخ روید و
 بر عقل ماندگان
 راه ندیده گشاید
  

 بالای صفحه