نمی دانست

در خون تپیده بود و نمی دانست
 از ریشه اش که خاک می شد
 رمزی دگر
 برای ریشه های جوان بود
هر ذره ذره تجزیه ی برگ و ساقه اش
 با هستی نهال تازه می آمیخت
 آیا نمی توانست
اندیشه های تلخ مانده را
 با ذهن نورس آیندگان نیامیزد ؟
 در خون تپیده بود و نمی دانست
 این ریش ریش
هستی مجنون را
 باید چگونه گذر داد
تا چشم نونهالان را
 آینده عاقلان را
 هر شعله خیره نگرداند
  

 بالای صفحه