|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چاپ شود |
|
|
|
علاقه مندیها |
|
|
|
ارسال به ایمیل |
|
|
|
ارسال به |
|
|
|
ارسال به
|
|
|
|
ارسال به |
|
خورشید
شب بود
خورشید ناگهان به در آمد
هنگامه ای به پای خاست
این آرزو نبود که در چهره ای دگر
انگشت های اشارت را
مجذوب خویش می خواست ؟
غوغا فرو نشست
اما
داغی شکفته بر دل یاران ماند
در حیرتم
که آینه ی من
از خویش چون به در آمد
سرود سوگواران خواند
|