کودک امید

 ای کودک امید!
خونین ترین کشاکش تابستان
 از تنگنای خامی
 بنهاده پا به عرصه ی پاییز
پیمانه ی شکسته ما را خوشا که باز
 پیمانگی گرفت
 با ریسمان پاره از این چاه دیرسال
 بیگانگی گرفت
 نوزاد من !
 تلخ است تلخ با تو بودن و
لبخند عمر را
 خاموش داشتن
با پرتو تبسم چشمانت
 تاریکی دریغ بدل کاشتن
 تو بامداد قله ای و
من غروب راه
کی می توان چنین حقیقت روشن را
 در پرده داشتن
 خونین ترین کشاکش تابستان !
در میوه ی تبلور بهمن
  

 بالای صفحه