کدام جذبه ؟

چرا فریفته ی آن ستاره هستی تو
 که از فراز به اعماق خویش می تابد
 چرا سر بریده ی تو چنگ می زند در ابر
 تنت که ماهتاب
به خاکی گذر نمی یابد
 چه می دوی ، چه سر به هوا می دوی ، نمی دانی
که زیر پایت چیست
کدام راه تو را سوی دوست می خواند
 کدام چاه که هست و کدام قله که نیست
 بدین سفر که در اندیشه چاوشی خوانی
 چه رهروان که نبخشند بر تو رهبانی
گگناه و عذر در این طعنه زار یکسانست
گناه توست همان جذبه های شبخوانی
 چرا فریفته ی آن چراغ جادویی
 که از زمین بریده و مهجور می فشاند نور
 چراغ راه تو خورشید یا شبی تاریک
 اگر که نور نبخشی تویی همان شبکور
  

 بالای صفحه