محمد زهری محمد زهری در مرداد ماه سال 1305 در روستایی پیرامون شهسوار چشم به جهان گشود سالهایی از عمر خود را در شهرهای ملایر و شیراز گذراند و سرانجام از سال 1321 در تهران سکونت گزید به سال 1332 در رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران لیسانسه شد و بعد ها دوره دکتری همین رشته را به پایان رساند از سال 1334 تا کنون در کارهای دولتی مشاغلی چون دبیری ادبیات فارسی کارمندی مشاورت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ..... را به عهده داشته است کار نوشتن را از فکاهی نویسی در روزنامه توفیق 1324 آغاز کرد و سپس به نوشتن داستان و مقاله برای رزنامه ها مجلات پرداخت زهری از سال 1330 به شعر پرداخت نخستین دفتر شعرش در ساب 1334 منتشر شد تا کنون 6 دفتر شعر انتشار داده و در زمینه کتاب شناسی 13 جلد کتلب به چاپ رسانده است

 

دفترهای  شعر جزیره         امیرکبیر   1334  گلابه           اشرفی    1345 شب ناه           اشرقی    1347 ـ....و تتمه           نیل   1348 برگزیده شعر ها         بامداد   1348 مشت  در  جیب            اشرفی    1351  پیر ما  گفت              رواق   1356

   

صدف تهی یک قطره از آسمان به دریا چکید  در سینه من ستاره ای گشت پدید یک چند چنان نرمی قویی وحشی امواج به روی بستر من لغزید روزی ز پریشانی سر رشته بخت غواص به دریای دل آرامم دید بگرفت و شکست و گوهرم را بربود بگذاشت مرا شکسته و بی امید ... در ساحل روزگار پوچم کنون کس دست نیاز بر سر من نکشید افتاده و داده گوهر دل از دست من یک صدف م تهی دل از مروارید   حلول تو شدی قطره باران رفتی توی کاسه گل زرد سهره اومد تو رو نوشید و پرید بعد ها از اون هر جا خوند من صدای تو رو می شنیدم از اون که می گفتی با د من شدم قطره بارون رفتم نتوی کاسه گل زرد سهره اومد و منو نوشید و پرید   صدای گمشده من صدایم را گم کرده ام آن گرانمایه پرورده شبنم را بسی که مجری عزیز آوازم را که تو میگفتی : وحشی است اما خوب است گوشه خانه خاموشی پنهان کردم من دریغا ! حتی آوازی را که همیشه مادر می خواند چون قناری دلش غنج جفتش را می زد و همیشه من می خواندم چون قناری دلم غنج جفتم را می زد  برده ام از یاد یاری حنجره دیگر هیچ است تار آواها دیگر پزمرده اند من صدایم را گم کردم چه کسی سرمه در جامم ریخت ؟

بالای صفحه