سیاوش کسرایی سیاوش کسرایی در سال 1306 در اصفهان زاده شد پس از به پایان رساندن دوره آموزشهای دبستانی و دبیرستانی وارد دانشگاه شد و در رشته حقوق سیاسی موفق به دریافت درجه لیسانس گردید پس از فارغ التحصیلی در سال 1331 به عنوان کارمند در وزارت بهداری به کار مکشغول شد کسرایی در سالهای پس از کودتای 28 مرداد 1332 ممنوع القلم شده بود اشعار خود را با نام مستتعار کولی شبان بزرگ امید رشید خلقی و فرهاد رهآورد به چاپ می رساند

 

دفتر های شعر آوا      نیل 1336 آرش  کمانگیر          اندیشه   1338 خون  سیاوش         امیرکبیر   1341 سنگ و شبنم             روز   1345 با دماوند   خاموش          صائب   1345 خانگی     فرهنگ       1346 به سرخی  آتش  به  طعم دود    بیدار    1357 از  فرق  تا  خروسخوان             مازیار   1357  با  پا خیز  ایران من   نشر  طلح    1358 آمریکا ! آمریکا          علم و هنر    1358

   

غزل برای درخت تو قامت بلند تمنای ای درخت همواره خفته است در آغوشت آسمان بالایی ای درخت دستت پر از ستاره و جانت پر از لهار زیبایی ای درخت وقتی که بادها در برگهای در هم تو لانه می کنند وقتی که بادها گیسوی سبزفام تو را شانه می کنند غوغایی ای درخت وقتی که چنگ وحشی باران گشوده است در بزم سرد او خنیاگر غمین خوش آوایی ای درخت در زیر پای تو اینجا شب است و شب زدگانی که چشمشان صبحی ندیده است تو روز را کجا خورشید را کجا در دشت دیده غرق تماشایی ای درخت چ.ن هراز رشته تو با جان خکیان پیوند می کنی پروا مکن ز رعد  پروا مکن ز برق که بر جایی ای درخت سر برکش ای رمیده که همچون امید ما با مایی این یگانه و تنهایی ای درخت   گرمسیر عشق پرستوی پرگشا به همه سو است عشق پیام آور بهار دلاراست حیف که از سرزمین سر گریزا است روزی همراه بادهای بیابان بال سیاه سپید سینه پرستو می رسد از راه ولوله می افکند به خلوت هر کو سرزده بر بامهای کاگلی ما بال فرو میکشد به جستن لانه می ریزد پایه ای به قالب یک جان می سازد لانه با هزار ترانه می اید می رود تلاش و تکاپوست مرغ هیاهوگر بهار پرستوست روزی هم در غروب سرد که روید لاله پر گستر کرانه مغرب چلچله ها می پرند از لب این بم بال کشان دور می شوند از این شهر داغ سیهه می نهند بر ورق شام

بالای صفحه