دفترهای  شعر زوایا  و مدارات         اصفهان   1348 فصلهای  زمستانی             اصفهان   1348 شرقی ها               زمان  1351 با  شب   با  زخم    با    گرگ                زمان    1357 گریزها ی ناگریز              زمان    1357 خروس هزار یال                پرواز         1368 شب  مانا  شب         نگاه  1370

   

تصویر عصر ... تصویر عصر بافه ای از گیسوان او پایان شعر صبح پایان رقص اوست که با واژه غروب که پایان واژه هاست مانا نهفته است در لاجورد باد و هوا خواب واژه ها تصویر یبح خرمنی از گیسوان او آغاز شعر عصر آغاز رقص اوست که با واژه طلوع که آغاز واژه هاست مانا شکفته است در لاجورد باد و هوا تاب واژه ها   زیباست ... زیباست با کلام قدیمی باز از تو عاشقانه سخن گفتن بردار شانه را انبوه گیسوان از شانه ها به عشوه بیاویز و باز کن بردار شانه را بشکن کشنج طره هوا ایستاده ست بپرکنش بیا کنش از نافه ناز کن ابه نوازش دل گیسوان رها رودابه نوازش دل با دل و کمند با موج تازیانه و گیسو سمند و باد رودابه نوازش دل گیسوان رها ژرق است ژرق دره دل ؟ تو توسنی مکن از پای شب به خیره مران چشم آهویی زال سپید موی تو این جاست : پای شب آشفته دررکاب شبان باد و بادبان در موج تازیانه و گیسو سمند و یال رودابه نوازش دل ! گیسوان رها !

بالای صفحه