مجدالدین میر فخرایی گلچین گیلانی محدالدین میر فخرایی در سال 1387 در شهر رشت چشم به جهان گشود دوره آموزشهای دبستانی و دبیرستانی را در زادگاهش و تهران به پایان رساند در دبیرستان دارالفنون تهران وحید دستگردی مدیر مجله ارمغان معلم وی بود و ضمن چاپ شعر های وی در این مجله او را به سرودن شعر تشویق کرد میر فخرایی در سال 1312 برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و در رشته پزشکی فارغ التحصیل شد ضمنا همزمان با تحصیل در رادیو بی بی سی نیز کار می کرد پس از پایان تحصیلاتش در انگلستان اقامت کرد و به کار پزشکی پرداخت او بقیه عمرش در را در لندن به سر برد و به حرفه پزشکی اشتغال داشت و سر انجام در سال 1353 در همین شهر در گذت

 

دفترهای  شعر مهر و کین             لندن   1948 نهفته           لندن   1948  گلی  برای  تو                خوارزمی   1348

   

پرده پندار پشت شیشیه باد شبرو جار می زد برف سیمین شاخه ها را بار میزد پیش آتش یار مهوش نرم نرمک تار میزد جنبش انگشتهای نازنینش به چه دلکش به چه موزون نقشهای تار و گلگون بر رخ دیوار میزد موجهای سرخ می رفتند بالا روی پرده بچه گربه جست می زد سوی پرده جامهای می تهی بودند از بزم شبانه لیک لبریز از ترانه توله ام با چشمهای تابنکش من نمی دانم چها می دید در رخسار آتش لبرهای سرخ و آبی روزهای آفتابی چون دل من  پنجه نرم نگار خوشگل من بسته میشد باز یشد جان من لرزنده از ماهور و شهناز می شد چشمهایم می شدند از گرمی پندار سنگین پلکها از خواب خوش می امدند آهسته پایین با پر موزیک جان می رفت بیرون در بهشتی پاک و موزون ای زمین ! بدرود تو ای زمین ! بدرود تو سوی یک زیبایی نو سی پرتو دور از تاریکی شب دور از نیرنگ هستی رنج پستی تیره روزی کشمکش دیوانگی بی خانمانی خانه سوزی دارد این جا آشیانه آرزوی پاک و مغز کودکانه  آرزوی خون و نیروی جوانی دارد اینجا زندگانی دور از هم چشمی شیطان و یزدان  دور از آزادی و دیوار زندان دور دور از درد پنهان دور ؟ گفتم دور ؟ گفتم سوی خوشبختی پریدم ؟ پس چرا نا گه صدای توله خود را شنیدم چشمها را باز کردم آه دیدم یار رفته تار رفته آن همه آهنگ خوش از پرده پندار رفته بر درخت آرزوی کهنه من خورده تیشه نو نهال آرزوی تازه ام شل شد ز ریشه پشت شیشه باز برف سیم پیکر شاخه ها را بار می زد باز باد مست خود را بر در و دیوار می زد در رگ من نبض حسرت تار می زد

بالای صفحه