دفترهای  شعر در بی تکیه گاهی       زمان   1346 جهان و روشناییهای غمنک     زمان   1348 از  نسل  آفتاب         مهرداد  بوشهر  و  رز    1353 صدای  شن     ابن سینا  تبریز            1356 آوای دریامردان    عصر جدید    1368 گزینه اشعار     تهران   1369 رفته بودم به صید نهنگ     پاندا 1383

   

خوشدلی که در میانه می گذرد ؟ رودی از طلا ؟ و یا بهار درون پیرهنی از عشق ؟ به آبشار نقره به دیدار دوست دلم خوش است   مگر از راه دررسی به باز آمدنت چنان دلخوشم که طفلی به صبح عید پرستویی به ظهر بهار و من به دیدن تو چنان در اینه ات مشغولم که جهان از کنارم میگذرد بی آنکه سر برگردانم در فصلهای خونین هم می توان عاشق بود به قمریان عاشق حسد می ورزم دانه بر میچینند و به ستاره و باران که بر نیمرخ مهتابی ات بوسه میزنند و به گلی که با اشاره تو میشکفد در فصلهای خونین هم می توان عاشق بود مگر از راه دررسی  مگر از شکوفه سر بزنی  مگر از آفتاب درایی و گرنه روز تابوتی است بر شانه های ابر که مارا به افقهای نا پیدا می سپارد و عشق آهوی محتضری است که سر بر شانه های باران می گذارد بیا! با اندامی از آتش بیا ! و جلوه ای از آذرخش هیهات من کجا باز بینمت ای ستاره روشن که بی تو تا شبگیر پیر می شوم چندان که بازایی ستاره ها همه عاشق میشوند و جوانی در باران از راه میرسد

بالای صفحه