اندیشه زلال خاطره

 تمام اندیشه ام
شعله ای است
 که زخمهای چرکین را
 همیشه باوری است
 دردنک
 و بی درد
 هرگز نبود لحظه ای
 حتی
 آنگاه که عشق
 ایثار تمام هستی بود
 و دستانم
 در گرماگرم زندگی
 رقص آتشین هراسنکی داشت
 آه
 ای خنکای آزادی
 ای برکه های شفاف خاطره
 آنگاه
 که زلال چشمه عشق
در پرتو تموج سبز نگاه سبزه ای
 می روید
 لاله خاطر مرا
 به یاد آر
 مرا که
 گنبد و بادگیر و باد
 بودم

 

بالای صفحه