پرویز ابولفتحی


مرا بگذار

 مرا فسون چه کند ؟
 مرا که
 زهر خورده و دهان بسته
 بافه بافه
 خوشه ی محنت
 به دوش می آرم
 مرا
 فسانه نخوانید و تار ننوازید
 قدح قدح
 صبوحی
 به دست من ندهید
 کمان خسته ما را
 به راستی
 زه نیست


 

 

بالای صفحه