پرویز ابولفتحی


برای دوست

اندوهم
 همه از اینجاست
 که دستان عاشق تو
 تنهاست
 بگذار پاهای کوچکم را
 با یاقوتی
 بیارایم
 و دستانم را
 با عطری آغشته کنم
 که عشق را
 جار زند
 و هرزه گی را
 آه که پستانهای تو
 پر شیرترین جام جهان است
 شهدی آغشته به خون
 خونی
 آغشته به زهر
مایه حیاتی
 که در رگهای من جاری است
 بگذار هرزگی و جنون را
جار زنم
 که از تقدس ریکارانه گربه ها
 بیزارم

 

 

بالای صفحه