پرویز ابولفتحی


قهر 

 عشق را
 چنان آتشی بر دل
 که راز نهفته در مغکی
 و ماری
 در انتظار سحری
 تا گرماگرم خورشیدی
 جانی تازه دهد
 برای گزیدن
 نیازی همه
در دندانهای تیز گرگی
 و صبووری وحشتنک بوتیماری
 همه در من
 تا بنا گوش تو را
زخمی چنان زنم
 که آذرخشی بلوطی هزار ساله را
 آه
 که همه
 آتش بود و هوس
 این نیاز خواستن
مرگت را آرزویی
 نبودنت را هوسی
 تا دیگر چشم بر چشم نتابد
 و لبخندی پاسخ لبخندی


 

 

بالای صفحه