در پی تکم

 در گلوگاهم فریادی است
 به سرخی گل
 و گرمی آتش
 پرسان ، پرسان
 در پی تکستانم
 تا در آخرین لحظه
جرعه ای نوشم
 همراه ترم ساز عاشقی
 که زخمه می زند
 بر تار و پود
 دل خویش

 

بالای صفحه